Overal in Nederland zijn ze te vinden: grasveldjes met hier een daar een solitair boompje. Een doorn in het oog van Louis Le Roy!
Meerdere keren per jaar worden dergelijke veldjes gemaaid, waardoor de natuur keer op keer wordt 'uitgeschakeld'. Le Roy pleitte er voor dat op 1% van dergelijke monoculturele openbare ruimtes de natuur werd 'ingeschakeld'. In 1966 kreeg hij de kans om dit in Heerenveen in een kilometer strook te realiseren. Voor een groot deel lukte dat, maar op een aantal plekken werd de grond nog traditioneel beheerd. Tot 2005.
Honderdjarig contract
Zo was er ter hoogte van Sporthal De Telle (inmiddels afgebroken) nog tot 2005, het jaar waarin de Stichting TIJD een honderdjarige overeenkomst met de gemeente tekende omtrent het beheer van de Le Roy-tuin, een groot stuk grasveld te zien, wat sinds dat jaar op ecokathedrale wijze is ontwikkeld.
Het verschil in beide foto's is duidelijk: met behulp van het toevoegen van gestapelde elementen, en vervolgens de natuur de kans te geven hier op te antwoorden, is een biodiverse biotoop ontstaan en is het onderhoud beperkt tot het vrijhouden van het wandelpad.
Louis Le Roy op de plek waar in 2005 nog een grasveld was.

